الماس موفقيت_سمفوني زندگي

به بی خوابترین کودک شهرم.
      پشت چراغ قرمز نوسان سریع قلب کودک غم انگیز ترین سمفونی زندگی است.
آی شکلات،شکلات دارم.آهای آقا!از من شکلات میخرید؟همین چند تا مانده.از من خرید کنید، شاید بتوانم برای چشمهای بیمار بی بی کاری بکنم.راستی آقا!شما روزها به چه چیزی نگاه میکنید که چشمهایتان اینقدر براق است؟نرخ زندگی در محله ی شما چقدر است؟بی بی میگوید ما نرخ زندگی را به بهای سگ دوهای ابدیمان میپردازیم.اما مهم نیست،ما از سگها خوشبخت تریم،آخر شبها بی بی برای ما قصه ی مرغ تخم طلا را میگوید تا خوابمان ببرد.من اما رنگ طلایی را دوست ندارم،من فقط رنگ گونه های گُل انداخته ی خواهرم را دوست دارم.ای وای خواهرم!خانوم!از من شکلات بخرید،قول داده ام روسری گُل داری را که دیده است برایش بخرم،شاید صورت رنگ پریده اش باز شود.چقدر چراغ قرمز خوب است!آدم میتواند رفتار بچه های شیک پوش شهر را داخل ماشین نگاه کند.میتوانم یاد بگیرم که چگونه میشود بطری کوکا را مؤدب تا به انتها سر کشید.از من خرید کنید،دیگر توانی برای فریاد زدن ندارم.ببینم خانوم،شما از کجا انرژی می آورید؟دوستی دارم که چندین چهار راه بالا تر کار میکند.او میگوید در یکی از ماشینها دخترانی را دیده است که از کلاس انرژی درمانی خود تعریف میکرده اند.او میگوید آنها گاه و بیگاه چاکراههای خود را باز میکنند .او میخواست بداند چاکراه چیست.من تا به حال چاکراه از نزدیک ندیده ام اما میدانم با پول همه چیز را میشود باز کرد چه رسد به چاکراه چند دختر جوان دم بخت را.چقدر چاکراه بسته خوب است،کاش کسی میتوانست چاکراه معده ی من را ببندد آنوقت دیگر گرسنه ام نمیشد.آخر اگر گرسنه ام نشود راحت تر میتوانم دنبال ماشین شما بدوم.امسال میخواهم به مدرسه بروم،شاید آنجا کسی به من بگوید چرا خانه ی عدالت بالای شهر است.
ای وای چراغ دارد سبز میشود.خدایا خواهرم!خدایا بی بی



دیوانگی بشر آنچنان ضروری است که دیوانه نبودن خود نوعی دیگر از دیوانگی است
جنون متعلق دنیایی است که رهایی از تسلط ذهن قانون است قانون کشف معمای فنای وقت . بر این مبنا دیوانگی بشر آنچنان ضروری است که دیوانه نبودن خود نوعی دیگر از دیوانگی است .
دیوانگی ممارست خودبودگی است تمرینی برای درک حوزه های ناهشیار خود پس هیچ روح بزرگی از اندکی دیوانگی معاف نیست .
حیرت از اصول حاکم بر هستی معرفت شناسی است و بزرگترین فضیلت معرفت است در این بیان است که کمال و نهایت بی گناهی دیوانگی است


آزاد آزادم ببین،چون عشق در گیر من است ،دیگر گذشت آن دوره که تقدیر زنجیر من است . . .
زندگی ، چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود
نانوا هم جوش شیرین می زند
                                        بیچاره فرهاد

اگر کسی رقصیدن نتواند ، نماز هم نمی تواند بخواند .. رقص نفس را می کشد . وقتی نفس کشته شود ، حایل دیگری برای پیوند با خدا وجود ندارد . کازانتزاکیس
کسی نگفته بود وقتی آدم ها دروغ میگویند به چشمهای هم نگاه نمیکنند...
نمیدانم...
عشق حربه طبیعت است ، برای عدم انقراض نسل بشر "
"صادق هدایت"

زندگی من بنظرم همانقدر غیر طبیعی،نامعلوم و باور نکردنی میاید که نقش
روی قلمدانی که با آن مشغول نوشتن هستم ، گویا یکنفر نقاش مجنون وسواسی
روی جلد این قلمدان را کشیده . اغلب که به این نقش نگاه می کنم مثل این است که بنظرم آشنا میاید
شاید برای همین نقش ، شاید همین نقش مرا وادار به نوشتن میکند

"صادق هدایت
اگر نزدیک گل سرخی معطر یا راسویی بدبو قرار گیرید، بعیداست از آن تاثیر نپذیرید، لذا بهتر است با انسانهایی همچون گل سرخ معاشرت کنید. حتی با آوردن نام میوه ای ترش در ذهن، بزاق دهان تراوش می کند پس به فکرهای خود توجه کرده و هر چیزی را به درون ذهن خود راه ندهید.

با چنان عشقی زندگی کن که حتی اگر بنا به تصادف به دوزخ افتادی... خود شیطان تو را به بهشت باز گرداند
خوش به حال ان دلی که عشق را زنجیر کرده لب فروبسته ز گفتن جنگ با تقدیر کرده.
من شاگرد آن نوزادم- که در مشتش خدا را گرفته بود و با او با لبخند و نگاه حرف می زد.

دستانم بوی گل می داد.مرا به جرم چیدن گل محکوم کردند
اماهیچﮐس فکر نکرد که شاید من یک گل کاشته باشم

دیوانه پرسید، عشق چیست
            عاقل جواب داد:دیوانگی
ودیوانه بی‏تفاوت،براه خود ادامه داد

برای اکثر مردم مرگ در راه اصول آسان تر از زندگی کردن بر اساس آن است
عمیقا دوست داشتن یک نفر،به تو قدرت می بخشد.عمیقا دوست داشته شدن توسط کسی،به تو شجاعت می بخشد
شادی خود را به هیچ چیز و هیچ کس وابسته نکن تا همیشه از آن برخوردار باشی
برای داشتن چیزی که تا بحال نداشته اید باید کسی باشید که تا بحال نبوده اید
زندگی کتابی است پرماجرا ، هیچگاه آنرا به خاطر یک ورقش دور مینداز
هزاران نفر برای بارش باران دعا کردند و نماز خواندندغافل از اینکه خدا با کودکی است که چکمه هایش سوراخ است"

من 6برادر داشتم.بخاطر همینست که یاد گرفتم برقصم.موقعی که توی صف دستشویی بودم

گفتمش:دل میخری؟
                پرسید:چند؟
گفتمش:دل مال تو،تنها بخند
                      خنده کردو دل ز دستانم ربود
تا به خود باز آمدم او رفته بود
               دل ز دستش روی خاک افتاده بود
                                  جای پایش روی دل جا مانده بود

یک بار به مترسکی گفتم:لابد از ایستادن در این دشتِ خلوت خسته شده ای
گفت:لذتِ ترساندن عمیق و پایدار است،من از آن خسته نمی شوم
دَمی اندیشیدم و گفتم درست است؛چون که من هم مزه این لذت را چشیده ام
گفت:فقط کسانی که تنشان از کاه پر شده این لذت را می شناسند
آنگاه من از پیش او رفتم،و ندانستم که منظورش ستایش از من بود یا خوار کردن من
یک سال گذشت و در این مدت مترسک فیلسوف شد
هنگامی که باز از کنار او می گذشتم دیدم دو کلاغ دارند زیر کلاهش لانه          
می سازند